Επωνύμως…

Ένα από τα σημαντικότερα θέματα στο χώρο του ηλεκτρονικού εμπορίου είναι αυτό της εμπειρίας του πελάτη. Και με τη σειρά του ένα από τα βασικά θέματα της εμπειρίας του πελάτη είναι αυτό των πληρωμών.

Είναι ένας τομέας που έχουμε δει ουκ ολίγες αλλαγές τα τελευταία χρόνια. Μία από τις οποίες είναι αυτή της αύξησης της χρήσης των ψηφιακών πορτοφολιών όπως είναι το Google Pay ή το Apple Pay. Αλλά το ερώτημα είναι κατά πόσον τα ψηφιακά πορτοφόλια θα ξεπεράσουν σε χρήση τις υπόλοιπες μορφές πληρωμών.

Περισσότερα: Είναι τα ψηφιακά πορτοφόλια το μέλλον στις online αγορές;

Σε τούτη τη στήλη έχουμε αφιερώσει πολλές χιλιάδες λέξεις (ιδιαίτερα στο κλείσιμο κάθε χρόνου και στην αρχή του επόμενου) σε προβλέψεις για τα μελλούμενα – πώς θα είναι η καθημερινότητά μας, η δουλειά μας, οι μετακινήσεις και οι επικοινωνίες μας σε λίγα χρόνια από σήμερα.

Συνήθως, αυτός ο ‘ορίζοντας’ δεν είναι πολύ μακρινός, για… λόγους ασφαλείας! Σε μια εποχή σαν τη σημερινή, όπου οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και (σχεδόν, κυριολεκτικά) δεν ξέρεις ‘τι σου ξημερώνει αύριο’, κατά τη γνωστή ρήση, το να προβλέψεις τι θα γίνει σε δέκα ή σε είκοσι χρόνια, δεν είναι τόσο εφικτό.

Περισσότερα: Έτσι θα είναι η εργασία; Δεν θα πάρω…

Συζητώντας με φίλους και γνωστούς ακούς πολλά για τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης και πως έχει βοηθήσει πολλούς από αυτούς σε καθημερινές εργασίες. Για να είμαστε ακριβείς, οι GenAI εφαρμογές και πλατφόρμες είναι αυτές που μας βοηθάνε σε καθημερινή βάση σε διάφορα μικρά αλλά και μεγάλα πράγματα.

Γενικότερα, αυτό που ακούω και έχω ζήσει και εγώ από πρώτο χέρι είναι ότι αν κάνεις το σωστό αίτημα (ή prompt αν προτιμάτε τον αγγλικό όρο) τότε τα πράγματα θα είναι πιο εύκολα. Δεν είναι εύκολο να διαμορφώσεις το σωστό prompt αλλά αυτή είναι μία δουλειά που πρέπει να την κάνει ο άνθρωπος.

Περισσότερα: Το ΑΙ τα αλλάζει όλα αλλά θέλει ακόμη δουλειά!

Μια από τις πιο κοινές και διαδεδομένες ανησυχίες, τώρα με την ‘εισβολή’ της Τεχνητής Νοημοσύνης στη ζωή μας, είναι ότι ‘θα πάρει τις δουλειές των ανθρώπων’… Κάτι που δεν ισχύει, βέβαια – όχι πως δεν θα χαθούν θέσεις εργασίας, αυτό θα γίνει, γίνεται ήδη.

Όμως, αυτές δεν τις ‘παίρνει’ η Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά εκείνοι που ξέρουν πώς να τη χρησιμοποιούν – τουλάχιστον, σε σύγκριση με εκείνους που δεν ξέρουν και συχνά δεν ενδιαφέρονται να μάθουν και να προσαρμοστούν στην εποχή μας και τις ανάγκες της. Ο παππούς Δαρβίνος είχε δίκιο όταν έλεγε ότι ‘επιβιώνουν’ μονάχα τα είδη που μπορούν και προσαρμόζονται, ακόμα κι όταν αλλάζουν οι συνθήκες γύρω τους.

Περισσότερα: Οι παράπλευρες απώλειες της Τεχνητής Νοημοσύνης

Έχει περάσει σχεδόν μία δεκαετία από την εποχή της μεγάλης συγχώνευσης των ελληνικών τραπεζών, όταν μέσα σε ένα διάστημα 2-3 ετών, οι πάνω από 10-15 τράπεζες μειώθηκαν ουσιαστικά σε τέσσερις μεγάλες. Και μπορεί πλέον οι ελληνικές τράπεζες με φυσικά υποκαταστήματα να είναι λίγο περισσότερες, όμως, η πραγματικότητα είναι ότι ο πραγματικός ανταγωνιστής τους είναι οι αποκαλούμενες neobanks. Ήτοι χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που αξιοποιούν τις ψηφιακές τεχνολογίες προκειμένου να προσφέρουν μία διαφορετική εμπειρία.

Προφανώς και το κορυφαίο παράδειγμα είναι η Revolut αλλά υπάρχουν και άλλες neobanks που είναι αρκετά δραστήριες στην Ελλάδα, ενώ το ξεκίνημα της Snappi που έχει φθάσει 100.000 πελάτες είναι αρκετά καλό. Όπως, επίσης, βλέπουμε και εγχειρήματα όπως το Payzy της Cosmote Telekom να έχει αρκετή πέρασε στις νεαρές ηλικίες. Γιατί το ζητούμενο είναι πλέον η προσέγγιση της Generation Z, η οποία δείχνει να έχει μία εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση των θεμάτων που άπτονται της διαχείρισης των χρημάτων τους.

Περισσότερα: Γιατί η GenZ προτιμά τις neobanks;

Η παλιά, κλασική ρήση λέει πως… «αυτός πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος». Και, βέβαια, χρησιμοποιείται ευρέως για όποιον προσπαθεί να πετύχει κάτι και τελικά εκείνο που καταφέρνει είναι το ακριβώς αντίθετο απ’ ό,τι ήθελε.

Αυτή η ρήση, λοιπόν, μου ήρθε αυθόρμητα στο νου τις προάλλες όταν διάβασα όχι ένα, αλλά πολλά σχόλια στη διεθνή ειδησεογραφία. Αφορμή τους ήταν κάποιες δηλώσεις αναφορικά με μια σύγκριση που, ως πρόσφατα, θα φαινόταν τουλάχιστον παράξενη και το αποτέλεσμά της θα χαρακτηριζόταν εύκολα ως αντιφατικό.

Καλύτερα, όμως, να τα πάρουμε από την αρχή: η σύγκριση έχει να κάνει με το κόστος ενός project που είτε το διεκπεραιώνουν άνθρωποι είτε μηχανές. Κι ενώ όλοι περιμένουμε (και οι πάροχοι το διαφημίζουν με ιδιαίτερη θέρμη) οι μηχανές να κοστίζουν τελικά φτηνότερα, συμβαίνει το αντίθετο: οι άνθρωποι είναι -για την ώρα, τουλάχιστον- η φτηνότερη λύση. Πιθανότατα για μονάχα λίγο καιρό, πιθανότατα για συγκεκριμένες εργασίες, αλλά σήμερα αυτό ισχύει.

Περισσότερα: Άνθρωποι και μηχανές: Το μαλλί και οι κουρεμένοι

Έχει γίνει πολύς λόγος για την τεχνητή νοημοσύνη και το τι φέρνει σε επίπεδο εργασίας. Και μπορεί να είμαι της άποψης ότι το ΑΙ μπορεί να φέρει πολλές αλλαγές και αυτοματοποιήσεις, αλλά δεν πιστεύω ότι θα αντικαταστήσει πλήρως τον άνθρωπο και την «εμπλοκή» του. Ειδικά στα αποκαλούμενα customer journeys.

Η ανησυχία που υπάρχει στο εργατικό δυναμικό είναι ότι θα δούμε πλήρη αυτοματοποίηση εργασιών. Όμως, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Σε ένα customer journey, η ανθρώπινη εποπτεία ή παρέμβαση είναι απολύτως απαραίτητη.

Περισσότερα: To customer journey θέλει τον άνθρωπό του

Καθώς οι συνεχιζόμενες γεωπολιτικές αναταράξεις στην ευρύτερη περιοχή μας επηρεάζουν ολοένα περισσότερο οριζόντια και αδιάκριτα τις εξελίξεις σε πλείστους όσους τομείς και δραστηριότητες, οι προσπάθειες απεξάρτησης της Ευρώπης από τις παντοδύναμες αμερικανικές BigTech, είναι πλέον όχι μόνο απολύτως δικαιολογημένες, αλλά και αναγκαίες, προκειμένου η ήπειρός μας να διατηρήσει -κατά το δυνατόν- τη διαδικτυακή αυτονομία της.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, αποκτά ιδιαίτερη σημασία η εντελώς πρόσφατη (17 Απριλίου) απόφαση της Επιτροπής να αναθέσει σε τέσσερις Ευρωπαίους παρόχους την προμήθεια ‘κρατικών υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους’ (βλέπε, sovereign cloud services) στα θεσμικά και λοιπά όργανα, αλλά και τους οργανισμούς της ΕΕ (με άλλα λόγια, στις ‘οντότητες’ της Ένωσης, όπως περιγράφονται επισήμως), για ποσό έως 180 εκ. ευρώ, στη διάρκεια των επόμενων έξι χρόνων.

Περισσότερα: Σε καλό δρόμο το 'κυρίαρχο' ευρωπαϊκό Cloud

Η έλευση του ChatGPT στα τέλη του 2022 πυροδότησε ένα απίστευτο κύμα ενθουσιασμού όπου άπαντες προεξόφλησαν μια βαθιά ανατροπή στην αγορά εργασίας. Το Generative AI –και πιο πρόσφατα το agentic AI– παρουσιάστηκαν ως τεχνολογίες ικανές να αυτοματοποιήσουν μαζικά εργασίες, οδηγώντας είτε σε εκτίναξη της παραγωγικότητας είτε σε μαζικές απώλειες θέσεων εργασίας. Ίσως και στα δύο ταυτόχρονα...

Όμως, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφώς πιο περίπλοκη. Οι αλλαγές προχωρούν, αλλά με ρυθμούς πολύ πιο αργούς απ’ ό,τι πολλοί ανέμεναν. Την τελευταία διετία, πράγματι, καταγράφηκε ένα κύμα απολύσεων σε μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, που συχνά συνδέθηκε με την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης. Κολοσσοί όπως η Amazon, η Microsoft και η Meta περιόρισαν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, ενώ παράλληλα διοχέτευσαν τεράστια κεφάλαια σε υποδομές και εφαρμογές AI.

Περισσότερα: Τελικά, πόσο έχει αλλάξει το ΑΙ την εργασία;

Μια από τις βασικές αρχές όσων ασχολούνται με εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης είτε ως δημιουργοί, είτε ως χρήστες, είναι να ‘δρουν υπεύθυνα’ -αν και, προσωπικά, ο αγγλικός όρος ‘act responsibly’, μου ακούγεται πιο δυνατός και ταιριαστός από τον αντίστοιχο ελληνικό.

Με άλλα λόγια, να σκέφτονται και να υπολογίζουν ποιες αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει ένα προϊόν (ή και υπηρεσία) που βγάζουν στην αγορά, αλλά και τι συνέπειες (πάλι, αρνητικές) μπορεί να έχει η όποια χρήση του από μια επιχείρηση ή οργανισμό. Συνήθως, αυτά τα δυο είναι αλληλένδετα, αλλά βέβαια το κύριο βάρος πέφτει στον δημιουργό, αφού από εκείνον ξεκινά -θεωρητικά, γιατί υπάρχει πάντα και το ενδεχόμενο της κακής ή βλαπτικής χρήσης- το πρόβλημα.

Περισσότερα: Η 'μυθική' αντίδραση της Anthropic