Οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν τη φράση «too good to be true», δηλαδή, πολύ καλό για να είναι αληθινό. Πολλές φορές τη σκέφτομαι αυτή τη φράση όταν ακούω για εξαιρετικά φιλόδοξα σχέδια ή εκτιμήσεις για τεράστια ανάπτυξη σε έναν κλάδο. Αλλά, εν προκειμένω, και πολλοί άλλοι εκτός από εμένα ίσως να σκέφτονται το ίδιο, όταν ακούν τα νούμερα όσον αφορά στην ανάπτυξη των data centers στην Ελλάδα.
Αν σκεφτεί κανείς ότι αυτή τη στιγμή η συνολική ισχύς των data centers που λειτουργούν σε ολόκληρη τη χώρα δεν ξεπερνά τα 40 MW και αυτά που έχουν ανακοινωθεί «ανεβάζουν» το νούμερο στα 800 MW και αν λάβουμε υπόψιν μας τα αιτήματα σε ΑΔΜΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ, τότε πάμε στο 1,4 GW! «Είναι πολλά τα MW» θα έλεγε και ένας πρωταγωνιστής σε διάσημη ελληνική ταινία, σε σημείο που αναρωτιέσαι αν το όλο θέμα είναι απλά μία μεγάλη φούσκα...
Έχοντας ψάξει αρκετά το θέμα, η προσωπική άποψη μου είναι ότι δεν είναι φούσκα. Το τεράστιο επενδυτικό ενδιαφέρον έχει βάση. Η έλευση του ΑΙ έχει ως αποτέλεσμα οι απαιτήσεις σε υπολογιστική ισχύ για να «τρέξουν» τα απαραίτητα μοντέλα έχει «εκτοξευτεί» και απαιτούνται τεράστια data centers προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες. Οπότε, η ζήτηση έχει αρχίσει να αυξάνεται και από αυτή την πλευρά υπάρχει νόημα για τέτοιου είδους επενδύσεις.
Το δεύτερο σκέλος του ερωτήματος είναι «γιατί στην Ελλάδα»; Πολύ απλά, γιατί η γεωγραφική θέση της είναι εξαιρετική. Τα data centers χρειάζονται σύνδεση και τα καλωδιακά συστήματα που φέρνουν την κίνηση εξ ανατολάς (σ.σ. οι χώρες της ανατολικής Ασίας συν την Ινδία αλλά και τη Μέση Ανατολή είναι αυτές που θα οδηγήσουν την αύξηση της ζήτησης τα επόμενα χρόνια) έχουν ως πρώτη στάση την Ελλάδα όταν μπαίνουν στη Μεσόγειο. Η Ελλάδα λειτουργεί και ως μία εναλλακτική όδευση της κίνησης προς την κεντρική Ευρώπη και γενικότερα είμαστε σε ένα κομβικό σημείο - από γεωπολιτικής απόψεως.
Όμως, ας γίνουμε και λίγο ρεαλιστές. Θα γίνουν όλα αυτά τα data centers που έχουν ανακοινωθεί ή έχουν καταθέσει αιτήματα για υπαγωγή στον αναπτυξιακό νόμο; Πιθανότατα όχι, γιατί πολύ απλά πολλοί εξ αυτών που έχουν εμπλακεί δεν ξέρουν τον συγκεκριμένο κλάδο. Και το κυριότερο δεν ξέρουν που θα βρουν τους πελάτες εκείνους που θα τους επιτρέψουν να προχωρήσουν στην επένδυσή τους. Η άσκηση δεν είναι και τόσο απλή.
Από την άλλη πλευρά, πολλοί από αυτούς που έχουν δεσμεύσει ηλεκτρική ενέργεια στον ΑΔΜΗΕ και στον ΔΕΔΔΗΕ έχουν ένα ατού στο χέρι τους. Και δεν αποκλείεται να πουλήσουν ακριβά αυτό το ατού. Ιδίως από τη στιγμή που τα περιθώρια διάθεσης ηλεκτρικής ενέργειας σε συγκεκριμένες περιοχές θα περιορίζονται όλο και πιο πολύ. Ένα διαφορετικό «χρηματιστήριο» έχει αρχίσει να δημιουργείται.
